Het kerndorp

Puimbroek is geen dorp waar de tijd stilstaat. De bevolking kijkt gewoon niet naar de klok. We blijven doof voor het tikken van de wijzers. Als het alarm afgaat, doen we alsof het niet bestaat. Dat wij de tijd negeren, maakt ons niet ouderwets. Het is onze daad van verzet.

Na het overlijden van de begrafenisondernemer telt Puimbroek, een minuscuul polderdorp in de schaduw van een kernreactor, plots nog maar dertien inwoners. Voor burgemeester Roggeman is dat een catastrofe. Een week voor de verkiezingen is hij zo de laatste stem kwijt die hem de bovenhand gaf op zijn rivale, de progressieve Melinda De Belie. Doordat het stemgedrag van de Puimbroekse bevolking zo hardnekkig is als kernafval, moet Roggeman op zoek naar alternatieve manieren om zijn post als burgemeester te behouden. In de tussentijd maakt een nieuwsgierige schrijfster haar opwachting in het dorp. Met verstrekkende gevolgen.

Het kerndorp is de negende theatertekst van Yannick Van Puymbroeck. Het is een absurde hybride tussen een televisiesoap en een politieke satire die tegelijkertijd de onbestaande conventies van het postmoderne theater aftast.